close
loading...
close
loading...
close
loading...
Εκδόσεις Μαλλιάρης-Παιδεία
Βιβλιοπροτάσεις
Bazaar Βιβλίου
Νέες Κυκλοφορίες
Best Sellers
Top 100

ΑΛΛΗΛΟΓΡΑΦΙΑ




21,20 € 19,08 €
κερδίστε 2,12 €
Συνήθως αποστέλλεται εντός 7 εργάσιμων ημερών (προϋπόθεση στοκ προμηθευτή)





Κωδικός είδους :
006.1221
Βάρος :
0.69 kg
Συγγραφέας :
Εκδότης :
Διαστάσεις :
25χ18
Εξώφυλλο :
Σκληρό
Σελίδες :
262
Barcode :
06.1221
ISBN :
960-7217-60-8
Ετος κυκλοφορίας :
1992

Περιγραφή

Ο Οκτάβιος Μερλιέ, στον οποίο οφείλουν πολλά οι παπαδιαμαντικές σπουδές, εξέδωσε το 1934 το βιβλίο "Α. Παπαδιαμάντη Γράμματα" και κατέστησε γνωστό τον κύριο όγκο της αλληλογραφίας του διηγηματογράφου μας. Πρόκειται για έκδοση που δίκαιο είναι, έστω και κάπως καταχρηστικά, να θεωρηθεί ως η πρώτη ερμηνευτική έκδοση παπαδιαμαντικού κειμένου.

Στο επίμετρο ο Μερλιέ καταχωρίζει γράμματα οικείων και φίλων του Παπαδιαμάντη, των οποίων όμως δεν είναι παραλήπτης ο Παπαδιαμάντης.

Αρκετά χρόνια αργότερα, το 1947, ο Κώστας Α. Παπαχρίστος, που είχε την καλή τύχη να ερευνήσει πρώτος το αρχείο του Αποστόλου, γιου του Γεωργίου Παπαδιαμάντη, πρόσθεσε στο σώμα της παπαδιαμαντικής αλληλογραφίας εννέα επιστολές, όλες με αποστολέα τον Παπαδιαμάντη.

Στη γνωστή έκδοση των "Απάντων Παπαδιαμάντη", τόμ. Ε΄ (1954), ο Γ. Βαλέτας, που είδε και αυτός το αρχείο Α. Γ. Παπαδιαμάντη, δημοσιεύει δεκαεπτά επιστολές, άγνωστες έως τότε, από τις οποίες οι δέκα έχουν αποστολέα και οι επτά παραλήπτη τον Παπαδιαμάντη. Ανακοινώνει επίσης και τριανταδύο επιστολές, που δεν εντάσσονται στο κυρίως σώμα της παπαδιαμαντικής αλληλογραφίας. Όλες αναδημοσιεύονται στο επίμετρο αυτής εδώ της έκδοσης.

Το 1981 επανεκδίδεται η παπαδιαμαντική αλληλογραφία, αλλά δεν περιλαμβάνει ένα σημείωμα του Παπαδιαμάντη προς τον Κίμωνα Μιχαηλίδη, δημοσιευμένο για πρώτη φορά το 1971.

Πριν από δύο χρόνια ο Φώτης Δημητρακόπουλος, τρίτος και προσεκτικότατος αναδιφητής και μελετητής του αρχείου Α. Γ. Παπαδιαμάντη, πρόσθεσε τέσσερις επιστολές στην οικογενειακή αλληλογραφία, από τις οποίες η μια εμπεριέχει απόσπασμα επιστολής, άγνωστης έως τότε, του Παπαδιαμάντη προς τον πατέρα του.

Στην παρούσα έκδοση έχει προστεθεί μια άγνωστη ως τώρα επιστολή του Παπαδιαμάντη στον Γ. Πετρίδη και κρίθηκε πως θα έπρεπε να περιληφθούν και έξι επιστολές των αδελφών του Παπαδιαμάντη στον Κ. Φαλτάιτς. [...]

(από τον πρόλογο του Ν.Δ. Τριανταφυλλόπουλου)
Συγγραφέας

Παπαδιαμάντης, Αλέξανδρος, 1851-1911

Ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης γεννήθηκε στη Σκιάθο στις 3 Μαρτίου του 1851 και ήταν γιος του ιερέα Αδαμάντιου Εμμανουήλ και της Αγγελικής κόρης Αλεξ. Μωραϊτίδη. Τελείωσε το δημοτικό και τις δύο πρώτες τάξεις του ελληνικού σχολείου στη Σκιάθο. Φοίτησε σε σχολείο της Σκοπέλου, του Πειραιά και τελικά πήρε απολυτήριο Γυμνασίου από το Βαρβάκειο το 1874. Το Σεπτέμβριο του ίδιου χρόνου, γράφτηκε στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, απ' όπου όμως ποτέ δεν αποφοίτησε, ενώ γράφει το πρώτο λυρικό του ποίημα για τη μητέρα του. Έμαθε αγγλικά και γαλλικά μόνος του. Για να ζήσει έκανε ιδιαίτερα μαθήματα και δημοσίευε κείμενα και μεταφράσεις στις εφημερίδες. Τον Ιούλιο του 1872 ακολούθησε το μοναχό Νήφωνα στο 'Αγιο Όρος, όπου έμεινε μερικούς μήνες, αλλά διαπίστωσε ότι δεν του ταίριαζε το μοναχικό σχήμα. Ωστόσο δεν έλειπε ποτέ από τον κυριακάτικο εκκλησιασμό στον 'Αγιο Ελισσαίο στο Μοναστηράκι, όπου έψελνε ως δεξιός ψάλτης. Το 1879 δημοσιεύει το μυθιστόρημα η "Μετανάστις" στην εφημερίδα "Νεόλογος". Το 1882 άρχισε να δημοσιεύει το μυθιστόρημά του "Οι έμποροι των Εθνών" στην εφημερίδα "Μη χάνεσαι". Το 1884 άρχισε να δημοσιεύει στην "Ακρόπολη" το μυθιστόρημά του "Γυφτοπούλα", όπου από το 1892 ως το 1897 εργάζεται ως τακτικός συνεργάτης. Από το 1902 ως το 1904 μένει στη Σκιάθο απ' όπου δημοσιεύει τη "Φόνισσα". Το έργο του περιλαμβάνει περίπου 180 διηγήματα και νουβέλες που αναφέρονται στις φτωχές τάξεις της Αθήνας και της Σκιάθου και ελάχιστα ποιήματα θρησκευτικού περιεχομένου. Στις 13 Μαρτίου 1908 γιορτάζεται στον "Παρνασσό" η 25ετηρίδα του στα ελληνικά γράμματα, υπό την προστασία της πριγκίπισσας Μαρίας Βοναπάρτη. Αμέσως μετά επιστρέφει στην πατρίδα του όπου και μένει ως το τέλος της ζωής του. Πεθαίνει το ξημέρωμα της 3ης Ιανουαρίου του 1911 από πνευμονία.