close
loading...
close
loading...
close
loading...
Εκδόσεις Μαλλιάρης-Παιδεία
Βιβλιοπροτάσεις
Bazaar Βιβλίου
Νέες Κυκλοφορίες
Best Sellers
Top 100

ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΑ ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ




14,71 € 10,30 €
κερδίστε 4,41 €
Διαθέσιμο - συνήθως αποστέλλεται εντός τριών εργάσιμων ημερών





Κωδικός είδους :
001.2052
Βάρος :
0.378 kg
Συγγραφέας :
Εκδότης :
Διαστάσεις :
17χ12
Εξώφυλλο :
Μαλακό
Σελίδες :
275
Barcode :
9789600505634
ISBN :
960-05-0563-2
Ετος κυκλοφορίας :
2002

Περιγραφή

Ένας Βιζυηνός παρουσιασμένος στο σύγχρονο ελληνικό κοινό με ό,τι καλύτερο και αντιπροσωπευτικότερο έχει προσφέρει: να κάτι που δε μπορούσε να λείψει από τη σειρά της "Νέας Ελληνικής Βιβλιοθήκης" του "Ερμή" (όπως επανεκδίδεται από το "Βιβλιοπωλείον της Εστίας"). Καλύτερο και αντιπροσωπευτικότερο: ας θυμόμαστε από μιας αρχής (αλλά θα μας δοθεί η ευκαιρία να το ξαναθυμηθούμε πολλές φορές και παρακάτω) πως το διήγημα είναι ο προνομιακός χώρος όπου πραγματοποιείται το ποιοτικό άλμα του Βιζυηνού.
Βέβαια, ο πνευματικός άνθρωπος μένει στο βάθος αδιάσπαστος (ακόμη και όταν οδηγείται στη ρήξη του με τον κόσμο και στη διάσπαση της παραφροσύνης), έτσι που χρέος μας είναι, αντί να τον τεμαχίζουμε αυθαίρετα, να συναρμολογούμε τα χίλια κομμάτια της ψυχής του. Υπάρχουν ωστόσο και οι σταθμοί της πορείας, τα ξεκινήματα, οι δισταγμοί, οι πτώσεις και οι κορυφώσεις, με δύο λόγια τα πολλά και ποικίλα στάδια που διανύονται στη διάρκεια μιας ζωής. Κυρίως υπάρχει το έργο: μια δέσμη από πολλαπλά μηνύματα που ακτινοβολούν μέσα από το λόγο, που οργανώνονται σε διάφορους κώδικες, σκορπίζουν ταυτόχρονα γύρω τους και φως και σκοτάδι, διαφοροποιούνται μέσα στο χρόνο και φτάνουν σε μας, τους άμεσους ή έμμεσους δέκτες τους, για ν' αποκωδικοποιηθούν σύμφωνα με τις δικές μας ανάγκες, επιλογές ή δυνατότητες.
[...]
(από το εισαγωγικό δοκίμιο του Παναγιώτη Μουλλά, καθηγητή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, με τίτλο: "Το νεοελληνικό διήγημα και ο Γ. Μ. Βιζυηνός").

Επανέκδοση: "Ερμής", 1980· "Βιβλιοπωλείον της Εστίας", 1994.


Συχνά αγοράζονται μαζί
Συγγραφέας

Βιζυηνός, Γεώργιος Μ., 1849-1896

Ο Γεώργιος Βιζυηνός (1849-1896) ποιητής και πεζογράφος γεννήθηκε στη Βιζύη της Ανατολικής Θράκης. Όταν τελείωσε το δημοτικό, δούλεψε αρχικά στην Πόλη για τρία χρόνια περίπου σ' ένα ραφτάδικο. Το 1867, με τη βοήθεια του Κύπριου εμπόρου Γιάγκου Γεωργιάδη πήγε στην Κύπρο για να γίνει κληρικός και φοίτησε στην Ελληνική Σχολή της Λευκωσίας. Το 1872 συνόδεψε τον επίσκοπο Κύπρου Σωφρόνιο στο Φανάρι για εκκλησιαστικούς λόγους και γράφτηκε ως ιεροσπουδαστής στη Θεολογική Σχολή της Χάλκης. Με τη βοήθεια του Φαναριώτη ποιητή Ηλία Τανταλίδη το 1873 τύπωσε την πρώτη του ποιητική συλλογή με τίτλο Ποιητικά. Η συλλογή αυτή συνέβαλε στη γνωριμία του με τον πάμπλουτο Έλληνα Γεώργιο Ζαρίφη που του παρείχε τα οικονομικά μέσα για να ταξιδέψει στην Αθήνα και να γραφτεί στην τελευταία τάξη του Γυμνασίου. Τον ίδιο χρόνο ο ποιητής κέρδισε στο Βουτσιναίο ποιητικό διαγωνισμό το πρώτο βραβείο με το ποίημα Κόδρος. Μετά την αποφοίτησή του γράφτηκε στη Φιλοσοφική Σχολή του Παν/μίου Αθηνών αλλά προτίμησε να συνεχίσει τις σπουδές του στη φιλοσοφία στο Γκαίτιγκεν της Γερμανίας. Εξακολούθησε να γράφει ποιήματα και πήρε το πρώτο βραβείο στο Βουτσιναίο διαγωνισμό με την ποιητική συλλογή "'Αραις, Μάραις, Κουκουνάραις" την οποία μετονόμασε σε "Βοσπορίδες Αύραι". Από το Μάιο του 1877 μέχρι τον Αύγουστο του 1878 συνέχισε τις φιλολογικές σπουδές του στη Λιψία, με ιδιαίτερο ενδιαφέρον στην ιστορία της φιλοσοφίας, την αισθητική και την ψυχολογία. Το 1880 άρχισε να γράφει τη διδακτορική του διατριβή με θέμα "Το παιχνίδι υπό έποψη ψυχολογική και παιδαγωγική". Το 1883 πήγε στο Λονδίνο όπου άρχισε να γράφει τα διηγήματά του με πρώτο "Το αμάρτημα της μητρός μου". Τα υπόλοιπα είναι: "Μεταξύ Πειραιώς και Νεαπόλεως" (1883), "Ποιος ήτον ο φονεύς του αδελφού μου" (1883), "Αι συνέπειαι της παλαιάς ιστορίας" (1884), "Πρωτομαγιά" (1884), "Το μόνον της ζωής του ταξείδιον" (1884), "Διατί η μηλιά δεν έγεινε μηλέα" (1885) και "Ο Μοσκώβ Σελήμ". Στο Λονδίνο έγραψε και την επί υφηγεσία διατριβή του με τίτλο: "Η φιλοσοφία του Καλού παρά Πλωτίνω" και εξέδωσε και τη νέα ποιητική συλλογή του "Ατθίδες Αύραι". Το 1884 λόγω του θανάτου του Γ. Ζαρίφη επέστρεψε στην Αθήνα και διορίστηκε καθηγητής στο Γυμνάσιο. Το 1885 ανακηρύχτηκε παμψηφεί υφηγητής στη Φιλοσοφική Σχολή αλλά λόγω ανταγωνισμών δεν πέτυχε η ακαδημαϊκή του σταδιοδρομία. Οι φιλολογικοί κύκλοι τον περιφρονούσαν και ξαφνικά χωρίς λόγο απολύθηκε από καθηγητής και για να ζήσει, εργάστηκε ως καθηγητής της Δραματολογίας στο Ωδείο Αθηνών και έγραψε παράλληλα για τον Μπαρτ και τον Χιρστ στο "Λεξικόν Εγκυκλοπαιδικόν". Το 1890 άρχισαν τα συμπτώματα μιας ασθένειας των νεύρων και μετέβη για λουτρά στις κεντρικές 'Αλπεις της Αυστρίας, όμως η κατάστασή του δεν βελτιώθηκε. Επιστρέφοντας στην Αθήνα γράφει διαρκώς: μια μελέτη για την Ιστορία της Φιλοσοφίας του Zeller και μεταφράσεις γνωστών ευρωπαϊκών μπαλλαντών (βαλλίσματα). Ο συγγραφέας σε ηλικία 40 ετών ερωτεύθηκε σφοδρά ένα δεκατετράχρονο κορίτσι, το οποίο ζήτησε σε γάμο αλλά η πρότασή του απορρίφθηκε από τη μητέρα της. Ακολούθησαν θλιβερά επεισόδια που κατέληξαν στον εγκλεισμό του Βιζυηνού στο Δρομοκαΐτειο Ψυχιατρείο, όπου και πέθανε τον Απρίλιο του 1896.