close
loading...
close
loading...
close
loading...
Εκδόσεις Μαλλιάρης-Παιδεία
Βιβλιοπροτάσεις
Bazaar Βιβλίου
Νέες Κυκλοφορίες
Best Sellers
Top 100

ΠΑΤΣΑΝΙΕΣ ΚΑΙ ΕΠΙΦΥΛΛΙΔΕΣ




12,72 € 11,45 €
κερδίστε 1,27 €
Διαθέσιμο - συνήθως αποστέλλεται εντός πέντε εργάσιμων ημερών - Λόγω των νέων μέτρων, ενδέχεται να υπάρξουν καθυστερήσεις





Κωδικός είδους :
085.2771
Βάρος :
0.444 kg
Συγγραφέας :
Εκδότης :
Διαστάσεις :
17x24
Εξώφυλλο :
Μαλακό
Σελίδες :
202
Barcode :
9789606440267
ISBN :
978-960-644-026-7
Ετος κυκλοφορίας :
2019

Περιγραφή

Ανέκδοτα αφηγήματα από τη Βιάννο Κρήτης του Γιώργου Ν. Βολωνάκη.
Δημοσιευμένα άρθρα στη "Μακεδονία" του Νίκου Γ. Βολωνάκη.

Έφυγε από το σπίτι το 1978. Ήταν στη Θεσσαλονίκη, στο 7ο πάτωμα, στην οδό Αχειροποιήτου, πίσω από την ομώνυμη εκκλησία. Φθινόπωρο, σκοτεινό. Όταν η μαμά μας Αναστασία, γλυκιά και αυστηρή δασκάλα, ικανή για τα πάντα και υπερβολική στις απαιτήσεις της, τον είδε ξαπλωμένο πρόχειρα στον καναπέ με ένα σπυρί ρόδι, κολλημένο στο πάνω χείλος, φώναξε τον εγγονό -το καμάρι της- τον Αλέξανδρο, να την βοηθήσει να καλέσουν ένα γιατρό. Στην ουσία, όμως, όλα είχαν τελειώσει.
Πέρασαν σχεδόν πενήντα χρόνια. Έφυγαν και ήρθαν γενεές. Κάποια στιγμή αποφασίστηκε το σπίτι ν' αλλάξει χρήστη. Βιβλιοθήκες, συρτάρια, ντουλάπια, βουνά φακέλων, ντοσιέ, λευκώματα, όλα στο πάτωμα. Μια άλλη Ελλάδα αναδύθηκε από τις φωτογραφίες. Κι ανάμεσά τους ένα πακέτο από χειρόγραφα. Τα μυστικά κείμενα του μπαμπά.
Ο οποίος έγραφε, όπου βρισκόταν, αρκεί να μην τον ενοχλούσε κανείς. Και δεν μίλαγε σε κανέναν. Έγραφε στο γραφείο, που χρησίμευε για κοπτοράπτης στη βιοτεχνία του Στέλιου, στο τραπέζι της κουζίνας, όταν δεν μαγείρευε ο ίδιος, στο καφενείο όταν σπάνια πήγαινε για να συναντήσει παλιούς του φίλους. Με διακριτικότητα και χωρίς κωδωνοκρουσίες. Ύστερα δίπλωνε τα λευκά χαρτιά -από τα πακέτα που έφερνα σε δημοσιογραφικό χαρτί από τη «Μακεδονία»- και τα έστελνε με ταχυδρομείο σε κρυφές αποστολές στους κολλητούς του στην Κρήτη. Αυτό ήταν το μεράκι του...
Τα απομεινάρια του πατέρα τα ανακαλύψαμε πριν τρία χρόνια. Μαζί μ’ ένα υποτυπώδες ημερολόγιο. Τι πετάω, τι κρατάω; Σύντομα θα γίνουν και δικά μου απομεινάρια. Ποτέ δεν έχεις πιο έντονη την αίσθηση της παροδικότητας, παρά όταν ανοίγεις παλιά συρτάρια, έγραφε ένας απ’ τους σοφούς της εποχής μας...
Ν.Β.

ΞΕΦΥΛΛIΣΤΕ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ